XV Festival bosanskohercegovačke drame: Sveto S

XV Festival bosanskohercegovačke drame: Sveto S

Ansambl Bosanskog narodnog pozorišta je prije dvadeset i šest godina gostovao u Beogradu sa predstavom Sveti Sava Siniše Kovačevića, koju je režirao Vladimir Miličin. Postala je najpoznatijom predstavom ovog pozorišta. Prekinuta je već u prvoj sceni. Predstava Sveto S se bavi uzrocima tog prekida, prikazuje nam fakte u i oko prekinute predstave, strašne događaje koji

Ansambl Bosanskog narodnog pozorišta je prije dvadeset i šest godina gostovao u Beogradu sa predstavom Sveti Sava Siniše Kovačevića, koju je režirao Vladimir Miličin. Postala je najpoznatijom predstavom ovog pozorišta. Prekinuta je već u prvoj sceni. Predstava Sveto S se bavi uzrocima tog prekida, prikazuje nam fakte u i oko prekinute predstave, strašne događaje koji su se događali u godinama koje su slijedile, pokušavajući da uspostavi veze i odnose između događaja i situacija na način na koji bi nam što vjernije prikazao užase koji su iz njih proistekli.

Dokumentarističkoj drami sjajno odgovara fragmentarna dramaturgija, pa je autorica tu opciju i iskoristila. Niz slika nije povezan uzročno-posljedično, već se redanjem događaja postiže stvaranje atmosfere užasa. Autorica niže slike sa mnogo osjećaja, pažljivo ih gradirajući od početne slike u kojoj nam prikazuje sliku uplašenih glumaca zeničkog ansabla prekinute predstave iz devedesete godine do slike ekstazirajućeg zla u sceni kojom se predstava završava.

Ono što predstava sugerira je, naravno i veoma očigledno, veza između događaja sa početka devedesetih i onoga što se događalo u godinama koje slijede. Pri tome se ne misli da je prekidanje predstave dovelo do onoga što je kulminiralo pokoljima koju godinu poslije, već da je to bio jasan simptom, nepogrešiva najava za one koji su znali da posmatraju. To radikalno obračunavanje sa onim što nam nije po volji, što nam smeta ili što ne doživljavamo kao primjereno se kroz predstavu postepeno pojačava, radikalizira doslovno do krajnjih granica neljudskosti.

U prvom dijelu predstave, u prvoj sceni, sadašnji ansambl BNP-a Zenica igra tadašnji ansabl BNP-a Zenica u trenucima poslije prekidanja predstave, pripremajući nas na ono što slijedi i sjajna je referencijalna tačka u odnosu na kraj predstave i u smislu mogućnosti usporedbe straha, panike ali i (potencijalne) fizičke opasnosti za likove u te dvije scene.

Predstavom se pokušava tematizirati odnos između slobode umjetnosti i religije u društvu koje je deklarativno sekularno, odnosno prava i umjetnosti i religije da se miješaju u poslove onog drugog. Pri tome se, dakako, uticaj politike implicira. Iako je u predstavi korišten materijal stvarnih događaja, izjave stvarnih ličnosti, što je svaka izjava pa i situacija doslovno provjerljiva, to ne znači da je perspektiva koju ona nudi naprosto ispravna. Razlog tome leži u tehničkoj činjenici da se iz mora izjava, tekstova, televizijskih nastupa, zvaničnih i nezvaničnih saopštenja moralo probrati ono što će biti dio priče o predstavi Sveti Sava. To, naravno, ne znači ni da je pogrešna, jer suština pozorišta nije da saopštava velike istine. Suština pozorišta je dijalog, a ova predstava ga i otvara. Otvoreni kraj predstave, scena u kojoj publika i ansambl zamijene uloge i u kojoj shvatimo da je pitanje trenutka kada bi se ono što smo upravo gledali moglo dogoditi nama je sjajan, nedvosmislen i pomalo zastrašujući, ali i u skladu sa autoričinim umjetničkim stavom da se publici ne dodvorava, već da pokušava osvijetliti ono što jesu problemi (pa i opasnosti) našeg društva.

Tanja Miletić – Oručević je ovom predstavom pokazala autorsku zrelost, uspjevajući da jednu veoma osjetivu temu oblikuje tako da ispoštuje i historijsku tačnost onoga što nam predstavlja, ali i da ostane dosljedna onome što jeste predstava i pozorište.

Glumački ansabml se sjajno snašao u situaciji igranja velikog broja različitih likova. Posebno dobro igranje ostvario je Nusmir Muharenović.

Tanja Miletić-Oručević:

Lejla Božić
ADMINISTRATOR
PROFILE

Posts Carousel